Wedstrijdverslag meisjes C WOC-Zuid Final 6

Zaterdag 2 mei:
Onderweg naar thuisbad De Tongelreep overdenk ik even wat onze kansen zullen zijn dit weekend. Ik ga er van uit dat we van WOC Oost kunnen winnen, net als twee keer eerder. Winnen van Noord Holland behoort echter ook tot de mogelijkheden, ik weet het zeker. In eerdere confrontaties gingen de wedstrijden gelijk op en verloren we met een miniem verschil. We hebben kans vandaag, ik voelde het.
De oefenwedstrijd van gisteravond tegen Njord gaf ook al vertrouwen en ik moest weer even denken aan mijn spontane voorbespreking die aan de wedstrijd vooraf ging.
De aandachtspunten waren:
W arming-up. Die begint met in je hoofd de knop omzetten en je te focussen op de wedstrijd.
I nitiatief. Zelf creatief zijn en met ideeën komen. Er voor blijven gaan en erin geloven in de aanval.
N akomen afspraken. Zodat we op elkaar kunnen vertrouwen en we weten wat we moeten doen.
S amenwerken. Bied jezelf aan als iemand anders vrij doorkomt. De goals tellen voor ons allemaal.
T egenaanval. (Ik moest nu eenmaal een T hebben) Blijven gaan en niet stil liggen.

Als we ons op deze aandachtspunten zouden focussen, dan stond de uitslag van boven naar benden te lezen. De meiden moesten er om lachen, maar ik zag wel dat ze bereid waren er in te geloven. Vrijdag had het al gewerkt.

Ook zaterdag, voor de wedstrijd  tegen WOC Noord Holland, begon de voorbespreking met het nalopen van deze 5 aandachtspunten en langzaam zag ik het geloof in de ogen van de meiden. We konden echt wel van Noord Holland winnen, we moesten er alleen kei hard voor werken. Nou dat hebben we gedaan. Alle 5 de aandachtpunten van WINST zijn we nagekomen. Verdedigend hadden we de zaak op slot. En als er dan toch een tegenstander door kwam, dan waren daar Sasha en Geesje, die beiden een sublieme wedstrijd keepten. Aanvallend bleven we gaan en we creëerden de ene 1-0 na de ander. Helaas wisten we de meesten niet te verzilveren (puntje van aandacht op de training) en af en toe werden we er moedeloos van. Gelukkig was daar steeds weer Gazizah. Die als een duveltje uit een doosje voor het vijandelijke doel opdook en koelbloedig haar kansen benutte. Ook Ilse en Anouk wisten tot scoren te komen en uiteindelijk stond er een ongelooflijke 7-2 overwinning op het scorebord.

De tweede wedstrijd tegen WOC-Oost verliep op dezelfde wijze. Verdedigend hielden we de deur op slot. Zelfs de eerstejaars C meiden Amber, Marit en Merel lieten zien dat er met hen in het water niet te sollen viel en hielden Oost van het scoren af. Geesje en Sasha keepten wederom fantastisch en Gazizah ging voorop in de aanval. Met 4 goals van Gazizah, 3 van Anouk, 2 van Noor en een doelpunt van Ilse werd WOC-Oost met 10-3 letterlijk naar huis gestuurd. Zij hadden zich niet geplaatst voor zondag. Maar wat veel belangrijker was: WOC-Zuid speelt de finale! WOC-Gelre wordt de tegenstander en dat zou lastig worden. Tot nu toe hadden we het tegen Gelre het lastigst in de competitie. Maar dat waren zorgen voor morgen, eerst maar eens nagenieten van deze mooie polodag.

Zondag 3 mei:
Anderhalf uur voor aanvang wedstrijd aanwezig in het bad. Sfeer snuiven. De meiden zijn allemaal op tijd. Gelukkig kan Daya er vandaag wel bij zijn. We kunnen haar talenten goed gebruiken vandaag. Een uur voor aanvang van de wedstrijd gaan we de voorbespreking in. Hoe lang is de houdbaarheid van mijn WINST voorbespreking? Ik weet het niet, maar ook vandaag liepen we het rijtje af. Vooral de W van Warming-up kreeg veel aandacht. Vooral de mentale Warming-up. Tweede waren we al, maar alleen als we geloofden dat we de beste wedstrijd van ons leven konden spelen vandaag, was de eerste plek ook haalbaar. De meeste meiden gaven gelukkig aan dat ze over de gouden medaille gedroomd hadden. Slechts een enkeling had gedroomd dat het niet gelukt was. Ons glas was half vol vandaag, dat voelde je aan alles.

Ik weet zeker dat we uiteindelijk niet de beste wedstrijd uit ons leven gespeeld hebben. Wel de spannendste. Vorig jaar was WOC-Gelre ook onze tegenstander in de verliezers finale om de derde en vierde plek. Toen moesten strafworpen uitkomst bieden en was Gelre het sterkst. Ondanks het verlies, vond ik het de mooiste wedstrijd om te coachen tot nu toe.

De wedstrijd van vandaag begint voor ons zo slecht als het maar kon. Binnen een minuut met 2-0 achter. Heel even ben ik bang dat we een flinke oorwassing zouden krijgen. En dat zou ik heel erg gevonden hebben voor de meiden. Dat hebben ze niet verdiend. Maar gelukkig herpakken we ons en na de eerste periode is het weer gelijk. 2-2. We waren weer aan het knokken voor wat we waard waren. Yoni, die nog maar net van een blessure hersteld was, knokte volop mee en ze speelde nog maar haar derde WOC wedstrijd van dit seizoen. Op de helft van de wedstrijd was het 4-4. Vooral een grote verdienste voor keepster Sasha. Ze stopte de ene na de andere bal op goal. Ze lag zo goed te keepen dat ik bijna besloot om Geesje niet in te zetten. Maar Geesje had op zaterdag al laten zien ook in een supervorm te verkeren, dus dat zou niet eerlijk zijn. Geesje greep haar kans en keepte een superpot. Gelre kreeg 2 strafworpen, die gestopt werden door Gees. Dus met die vorm zat het ook vandaag wel goed. Halverwege de derde periode begon de wedstrijd er anders uit te zien. Gelre kreeg kans op kans en wij nog maar mondjesmaat. Gelukkig wist onze tegenstander slecht om te gaan met hun kansen en hadden wij aan kleine kansjes genoeg. Afstand schoten en Simone, Elza en Ilse troffen doel. Maar dat kon niet voorkomen dat het 44 seconden voor tijd 6-5 voor Gelre werd. Heel even dacht ik aan eerdere finales die ik mocht coachen met de WOC. Beide voorgaande keren, in 2011 en 2013, werden verloren. Terwijl dit nog door mijn hoofd spookte, zie ik uit mijn ooghoek Ilse uithalen ergens ver van de goal. Uit een onmogelijke hoek. Of niet? Ik zie het net van de goal bollen en kan het amper geloven. Ik word gek. 6-6! Men nog maar enkele seconden te spelen. We gaan het redden!

Gelre vraagt een time-out aan en ik besluit te wisselen. Door alle tumult die vanaf de bank en vanaf de tribune over ons heen komt, ontstaan er misverstanden. 15 seconden voordat de time-out voorbij is zie ik dat we met een man teveel in het water liggen. Ik schreeuw de longen uit mijn lijf en naast me doet Chris hetzelfde. We komen niet boven de herrie om ons heen uit en als de time-out voorbij is liggen we nog met te veel in het water. Gelukkig heeft de wisselspeelster nu in de gaten dat zij het water uit moet en ze zwem naar de kant. Ik hoop, duim, bid, dat deze fout ongezien blijft door de scheidrechters. Ik denk dat door alle geschreeuw vanaf tribune, bank en kant het duidelijk is dát er iets gaande is, maar niet wát. Uiteindelijk liggen we weer 7 tegen 7 en gaat het spel door. We hebben gemazzeld, dat klopt. Maar in die enkele seconden is er niets cruciaals gebeurt en nam de extra speelster niet deel aan het spel. Ik focus me weer op de wedstrijd. Ik zie dat Gelre een vrije bal binnen de 5 meter krijgt, maar dat de speelster de bal van buiten de 5 op goals schiet en raak schiet. Ik voel meteen aan dat deze bal niet goedgekeurd kan en mag worden en gelukkig oordeelt de scheidrechter er net zo over. Met nog 6 seconden te gaan en een stand van 6-6 weet ik het zeker: We gaan weer strafworpen nemen.

Ilse, Simone, Gazizah, Daya en Anouk krijgen allemaal dezelfde vraag: “Ga je ‘m er in gooien?” Als ik zeg dat ik vijf maal een volmondig ja te horen kreeg, zou ik liegen. Maar uiteindelijk durven ze het aan. Alleen Ilse en Anouk twijfelen het hardst. Dan Ilse maar als eerst, als de druk het laagst is, en Anouk als laatst. Als het mee (of tegen) zit, hoeft de laatste niet meer in actie te komen.

Lastiger wordt de keuze van de keepster. In de vorige WOC ronde toonde Sasha zich een echte penalty killer door er 5 van de 6 tegen te houden, maar Gees doet het vandaag erg goed. Ik roep Gees en Sasha bij me en besluit te gaan onderhandelen. Ik vraag Gees hoeveel ze er gaat stoppen. Ik krijg zeer overtuigend te horen:”Twee! En misschien wel drie.”

Sasha krijgt dezelfde vraag. Iets minder enthousiast hoor ik dat zij er misschien ook wel twee gaat stoppen. Ik weet dat het geen wetenschappelijk onderbouwde keuze is, maar ik besluit te gaan voor de overtuiging van Geesje. Zij moet het maar gaan doen voor ons.

De strafworpenreeks begint goed. We winnen de toss en Gelre mag beginnen. Geesje stopt meteen de eerste beurt van Gelre. Ilse maakte het spannend, maar de bal gaat echt helemaal over de doellijn. Terechte goal. De tweede van Gelre gaat erin en ook die van Simone vindt het net. We staan met 2-1 voor met nog drie strafworpen te gaan. Gees stopt nummer 3 van Gelre, maar ook de keepster van Gelre weet de bal van Daya te stoppen. Ik heb het niet meer. Chris blijft maar tegen me zeggen dat het onze dag is vandaag en dat alles goed komt. Het blijft 2-1 met nog 2 beurten over. Gelre scoort nummer vier en Gazizah ook. 3-2 met nog 1 strafworp te gaan. Ik zie dat Anouk steeds onzekerder wordt en als er iemand hoopt dat Geesje de laatste strafworp van Gelre zou stoppen, is zij het wel. Want missen voor Gelre betekent winst voor Zuid. De laatste strafworp voor Gelre werd echter goed binnengeschoten en is niet te stoppen. Anouk zal in aktie moeten komen. Chris komt naast me staan en zegt zo vol overtuiging dat het goed komt, dat ik ook niet meer twijfel. En ik zie dan ook dat onze laatste penalty door Anouk benut wordt. We zijn kampioen!

Na alle felicitaties en de medaille-uitreiking kom ik weer een beetje tot mezelf. Wat een prachtig polo weekend was dit voor meisjes C van WOC-Zuid. Toch hoor ik om me heen ook andere geluiden. We zouden eigenlijk deze kans niet gehad moeten hebben, als nummer vier uit de competitie. Maar ach, denk ik maar zo: Als je dan misschien niet de beste spelers van Nederland hebt, dan moet je maar zorgen dat je het beste team hebt. En dat waren we in het weekend dat de prijzen te verdelen zijn, dan ben je terecht nummer 1!

Proficiat meiden!

Bart

meisjes C 201550503 640x480

Comments are closed.